Βρίσκεται η οργανωμένη κυνοφιλία σε κρίσιμο σημείο;

της Joanna Kimball (αποδ. στην ελληνική: Αντώνης Μαρτάκης) 

Αυτό το άρθρο κάνει τον γύρο του διαδικτύου και περνάει από άτομο σε άτομο κι από στόμα σε στόμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Βεβαίως έχει κάποια καλά σημεία και σαφέστατα έχει και κάποιες αξιοπρεπείς συμβουλές. Αλλά νομίζω ότι η οπτική του είναι εντελώς λάθος.  

Εντελώς όμως! Επειδή είναι ένα ακόμη μήνυμα που μιλάει για το πόσο φανταστικοί και υπέροχοι είμαστε όλοι εμείς οι οργανωμένοι κυνόφιλοι και για το οτι είμαστε απλώς θύματα του κακού κινήματος των δικαιωμάτων των ζώων που δεν θέλει να μας καταλάβει... κι έχει στρέψει το κοινό εναντίον μας. 

Φίλοι μου, το κοινό μας κατανοεί καλύτερα από ότι θα θέλαμε να παραδεχτούμε. Κι όταν. κι αν, η οργανωμένη κυνοφιλία δει, σε καμιά εικοσαριά χρόνια, τα ραδίκια ανάποδα, τότε τα δακτυλικά αποτυπώματα που θα βρίσκονται στο μαχαίρι που θα την έχει σκοτώσει θα είναι τα δικά μας.  

Είναι λοιπόν η οργανωμένη κυνοφιλία σε σημείο καμπής; Απολύτως. Το πρόβλημα είναι, ότι οι περισσότεροι εκτροφείς στέκονται στο απυρόβλητο κουνώντας απλά το δάχτυλο και φωνάζοντας επικριτικά στους ανθρώπους που προσπαθούν να αφήσουν πίσω τους αυτή τη μορφή οργανωμένης κυνοφιλίας, κατηγορώντας τους για εγκατάλειψη του πλοίου. 

Ας κοιταχτούμε όμως στον καθρέφτη!

Είμαστε αφόρητα σνομπ κι ελιτιστές.

Η τελευταία φορά που κάποιος σου έδειξε το νέο κουτάβι του, ένα λίγο τριχωτό ημίαιμο Μπηγκλ, ένιωσες με κάθε κομμάτι της καρδιάς σου, το κύμα της ευτυχίας που θα αισθανόσουν αν κάποιος σου έδειχνε τον απόγονο δύο υπέροχων πρωταθλητών σκύλων;
Ξέρεις πως όχι. Όμως γιατί;
 
Μην πεις: "Επειδή ανησυχώ για την υγεία του". Σε παρακαλώ! Αυτό το ημίαιμο Μπήγκλ είναι πολύ πιθανό να ζήσει πολύ περισσότερο από σχεδόν το 100% των σκύλων της φυλής Γκόλντεν Ρετρίβερ, πρόκειται να έχει μικρότερη πιθανότητα αυτοάνοσων διαταραχών από κάθε ποιοτικό σκύλο φυλής Πορτογαλικού Σκύλου του Νερού και πρόκειται να έχει καλύτερη σκελετική υγεία από τα Κάρντιγκανς μου.

Μην πεις: "Επειδή με ανησυχεί το γεγονός πως αυτός ο ανεύθυνος που ζευγάρωσε τους γονείς του δεν είναι καλός άνθρωπος." Ξέρεις πολύ καλά ότι μισείς αφόρητα την εκτροφέα καθαρόαιμων σκύλων, την Σάρον και εύχεσαι να καεί σε κάποιο οξύ ηφαιστειακής λάβας και ότι είναι απλά μια νταβατζής που βάζει τους επιβήτορές της να ζευγαρώνουν σαν τρελοί και πως δεν θα της ζητούσες νερό ακόμα κι αν βρισκόσουν τρεις μέρες στην έρημο. Τουλάχιστον έτσι είπες σ’ έναν φίλο δίπλα στον στίβο της έκθεσης την περασμένη εβδομάδα.
 

Διάολε, είμαστε τόσο κακοί που την τελευταία φορά που κοίταζες το Facebook και είδες ένα όμορφο θηλυκό κουτάβι με ένα λευκό πρόσωπο (ή βάλε οποιοδήποτε άλλο αισθητικό λάθος που μπορεί να εμφανιστεί στην φυλή σου) και είπες μέσα από μέσα σου "αυτό είναι πάρα πολύ κακό." 

Εσύ, φίλε μου, είσαι ο τύπος ανθρώπου που κρατάει μια τσάντα που απέκτησε σε ένα ειδικό ντεφιλέ του οίκου Hermes, μετά την οποία πήρες αγκαζέ τον Esteban και χαμογελόντας συζητούσατε την νέα κολεξιόν "Δεν είναι υπέροχο αυτό που έκαναν φέτος; " ... και, αυτή τη στιγμή, ενώ τα δάχτυλά σου χαϊδεύουν τις υπέροχες ραφές αυτού του αριστουργήματος, κάποιος σου δείχνει μια λινή τσάντα από το Walmart (σ.σ. κατάστημα λιανικής με οικονομικά προϊόντα στις ΗΠΑ) και σου ζητάει να πεις πόσο ωραία είναι. Ή ακόμα χειρότερα: σου δείξει ένα αντίγραφο. 

Είμαστε απαίσιοι. Πρέπει να πάψουμε να λατρεύουμε την μικρή αιμομικτική ομάδα των τέλειων σκύλων μας και απλά να αγαπάμε τους σκύλους. Μπορούμε να εξακολουθούμε να έχουμε τα σκυλιά μας, να τα παρουσιάζουμε σε εκθέσεις, να τα εκτρέφουμε. Πήγαινε στην Hermes (σ.σ. οίκος αξεσουάρ υψηλής ραπτικής με έδρα το Παρίσι) και φέρε σπίτι την τσάντα που η καρδιά σου ονειρεύεται. Αλλά για τ’ όνομα του Θεού, αγκάλιασε και κάποιον που έχει μια διαφορετική τσάντα. Συζήτησε μαζί του για το πόσο καταπληκτικό είναι το γεγονός ότι τα σκυλιά υπάρχουν, πόσο μεγάλες είναι οι καρδιές και οι ψυχές τους, πόσο μοναδική είναι η ομορφιά τους. Πες σε αυτό το άτομο πως θα περάσεις να το πάρεις το σαββατοκύριακο για να πάτε μαζί τα σκυλιά σας βόλτα. Πες του ότι υπάρχει μια ομάδα που κάνει ιχνηλασία στην περιοχή σου. Βοήθησέ τον να εξετάζει την κοιλιά του κουταβιού του και για το ποια είναι η φαρμακευτική αγωγή για την αποπαρασίτωση. Δώσ’ του την επαγγελματική σου κάρτα και πες του να σε καλέσει ανά πάσα ώρα και στιγμή. Κι εάν αισθανθείς πως μπαίνεις στον πειρασμό να του επισημάνεις ακόμα και το απειροελάχιστο πράγμα που είναι λάθος στο κουτάβι του, βγάλε τον σκασμό. Εάν μπορείς να το κρατήσεις κλειστό για ένα ολόκληρο έτος, τότε σου εγγυώμαι ότι θα δεις τον ιδιοκτήτη στο κτηνιατρείο να στειρώνει το κουτάβι του και να σχεδιάζετε μαζί την απόκτηση του επόμενου κουταβιού του (πιθανότατα από εσένα). Αλλά μην το κάνεις μόνο και μόνο επειδή αυτό είναι για το καλό της κυνοφιλίας. Bγάλε το σκασμό επειδή δεν έχεις κανένα δικαίωμα να υποτιμάς το σκύλο του. Θα πάλευες με αρκούδες για να υπερασπιστείς την τιμή του σουπερ-ντούπερ πρωταθλητή σκύλου σου. Δείξε του λοιπόν τον ίδιο σεβασμό. 

Μισούμε την επιστήμη. 

Την μισούμε. Είμαστε η χειρότερη συνομοταξία γνωσεοφοβικών φονταμενταλιστών κόπανων που υπήρξαν ποτέ.

Η βασική στάση του συνόλου της κυνοφιλίας είναι πως ότι ήταν επίκαιρη επιστήμη το 1890, είναι επίκαιρη επιστήμη και σήμερα. Οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να πεταχτεί στον κάδο των απορριμμάτων επειδή απειλεί την δυνατότητα μας να εκτρέφουμε σκύλους.

Έτσι λοιπόν το Dogsteps (σ.σ. βιβλίο κινησεολογίας σκύλων που γράφτηκε το από την Rachel Page Elliott το 1973) είναι υπέροχο. Εξακολουθεί να ονομάζεται "αιχμή", 130 χρόνια μετά την ανάπτυξη της τεχνολογίας κινητικής ανάλυσης βάδισης. Τρομεροί γερμανικοί εκτροφικοί θρύλοι, μας έπεισαν πως το να ζευγαρώνεις παππούδες με τις εγγονές τους είναι μεγάλο εκτροφικό βήμα που τρώγεται με το κουτάλι. Γενετική χρώματος; Μην με αναστατώνεις με γεγονότα! Πιστεύω μόνο ότι μου έχουν πει. Η δυσπλασία ισχίων πέρα από την επίσημη αξιολόγηση της OFA; Κλείνω τα αυτιά μου! Πληθυσμιακή οικολογία; Πώς τολμάς να αναφέρεις καν αυτή τη λέξη!

Ποτέ δεν έχω περισσότερα πεσίματα από ανθρώπους που βγάζουν αφρούς, όντας έξαλλοι μαζί μου, απ’ όταν προσθέτω μια επιστημονική μελέτη στο ιστολόγιό μου. Ειλικρινά πιστεύω ότι θα μπορούσα άνετα να αναρτήσω μια εικόνα του εαυτού μου, όπου είμαι γυμνή και τρώω ένα ζωντανό κουνέλι και δεν θα λάμβανα το απόλυτο μένος που παίρνω όταν τολμώ να πω ότι οι επιστήμονες έχουν ψάξει σε αυτόν τον τομέα ενδελεχώς τα τελευταία 40 χρόνια και κάθε μελέτη τους λέει πως κάνουμε λάθος.

Πρέπει να έχουμε το θάρρος και να είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στην αλήθεια. Είμαστε απολύτως γελοία γαϊδούρια σε σχέση με αυτό το θέμα. Δεν πρόκειται να βλάψει την ικανότητά μας να εκτρέφουμε καλά σκυλιά το να παραδεχτούμε πως έχουμε πράγματα να μάθουμε μέσα από μια δημοσιευμένη έρευνα. Το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να βοηθηθούμε. Δεν θα σπαταλάμε τόσα ζευγαρώματα, θα δημιουργούμε υγιέστερα σκυλιά που ζουν περισσότερο, θα έχουμε πιο ευτυχισμένες και μακροβιότερες σχέσεις με τους ιδιοκτήτες των κουταβιών μας.

Μισούμε ο ένας τον άλλο.
 
Θεέ μου πόσο μισούμε ο ένας τον άλλον! Η συμπεριφορά που έχω δει φέτος από άποψη προσωπικών επιθέσεων, ακόμη και απειλών σε δημόσια φόρα είναι τρομακτική. Δεν πρόκειται να σπαταλήσω περισσότερο χρόνο για να εξηγήσω και να αναλύσω το παρόν, διότι κάθε εκτροφέας που το διαβάζει ξέρει για ποιο πράγμα μιλάω. Αν, για λίγο μόνο, η οργανωμένη κυνοφιλία αξιοποιούσε για την ευαισθητοποίηση του κοινού έστω και το ένα τοις εκατό του χρόνου που ξοδεύει προσπαθώντας να υπαινιχθεί - χωρίς να αναφέρει όνομα - ότι τα σκυλιά της Τζούντι παράγουν κακές γνάθους, πιθανότατα να ήμασταν η πιο αγαπητή ομάδα ανθρώπων στις ΗΠΑ. 

Έχουμε διατηρήσει την εκτροφή σκύλων σε παιχνίδι για πλούσιους.
 
Όλοι στον κόσμο των σκύλων, εκτός των εκτροφέων εκθέσεων, καταλαβαίνουν πόσο λάθος είναι αυτό. Γι 'αυτό τα πάρκα σκυλιών, οι dog-sitters, τα ρουχαλάκια για σκύλους, οι groomer, και εκατοντάδες άλλες πτυχές ακμάζουν, ενώ εμείς, γερνάμε, παχαίνουμε, μαραζώνουμε και πεθαίνουμε. Όσοι ξέρω δαπανούν για τα σκυλιά τους περισσότερα απ’ ότι εγώ και όσοι γνωρίζω ξοδεύουν λιγότερα για τα σκυλιά τους απ’ ότι κάνω εγώ. Δεν μπορώ να αγοράζω αυτά τα χαριτωμένα παλτουδάκια, τα νέα κρεβατάκια, τα ωραία κλουβιά μεταφοράς κάθε χρόνο... επειδή ένα και μόνο Σαββατοκύριακο σε μια έκθεση κοστίζει τόσο πολύ που για μια ακόμη φορά το φθαρμένο κρεβατάκι θα μπει στο πλυντήριο αντί για τα σκουπίδια. Σκεφτείτε κάθε εκτροφέα που ξέρετε - οι περισσότεροι είναι σχεδόν απένταροι. Οι περισσότερες κλούβες τους στις εκθέσεις είναι παλιές και ταλαιπωρημένες. Θα ρίξουν την ποιότητα της διατροφής των σκύλων τους για να αγοράσουν έστω και χάλια πράγματα για να μπορέσουν να συμμετέχουν το επόμενο Σαββατοκύριακο. Εν τω μεταξύ, ο δήμος τους διέθεσε αβίαστα δύο εκατομμύρια δολάρια για να φτιάξει ένα πάρκο σκυλιών και κάθε προμηθευτής στην πόλη θα είναι εκεί με δείγματα. 

Αυτό είναι κάτι εντελώς ανάποδο. Οι εκθέσεις σκύλων ξεκίνησαν ως χόμπι για τους πλούσιους ή για τους αγρότες που πουλούσαν κουτάβια κατοικίδιων ζώων σε μια πρόθυμη μεσαία τάξη. Αν θέλετε να οικοδομήσουμε μια οργάνωση σε αυτή την υπόθεση (και το κάναμε και την ονομάσαμε AKC), ωραία! Αλλά πρέπει θα πρέπει κάτι να αλλάξει αφού οι εκτροφείς είναι πλέον η μεσαία τάξη και ο εν δυνάμει ιδιοκτήτης είναι σε καλύτερη μοίρα. Ο AKC είναι πεπεισμένος ότι η λύση στο πρόβλημα είναι να μας κάνει να πληρώνουμε περισσότερα - να μας κάνει προνομιούχους εκτροφείς αν υποσχεθούμε να καταγράφουμε κάθε κουτάβι. Δώστε μας νέους τίτλους και νέες εκθέσεις κι εμείς θα συμμετάσχουμε περισσότερο. Είναι αυτός ο σωστός τρόπος; Ή θα συνεχίσουμε να ζαρώνουμε;
 

Εδώ είναι λοιπόν το τέλος της ιστορίας μου:
Είμαι το πρόσωπο που αναστενάζει στην θέα της σκύλας με το λευκό κεφάλι.
Είμαι το πρόσωπο που μόλις και μετά βίας καταφέρνει να χαμογελάσει στην θέα του ημίαιμου Μπηγκλ κουταβιού. Βεβαίως!
Εγλω είμαι, όμως θα προσπαθήσω σαν μανιασμένη να σταματήσω να είμαι το εν λόγω άτομο. 

Δεν θέλω τα δικά μου δακτυλικά αποτυπώματα στο μαχαίρι.

Πηγή: http://rufflyspeaking.net/